All rights reserved. استفاده از مطالب با "ذکر منبع" آزاد است


contact: zaramajidpour@gmail.com


---------------------------------------------------------------



Friday, February 29, 2008

سفر رئيس جمهور فرانسه به آفريقای جنوبی

عکس از نيک بوتا، سفر نيکلا سارکوزی به آفريقای جنوبی










zaramajidpour@yahoo.co.uk



Monday, February 11, 2008

آفریقای جنوبی، بزرگترین یتیم خانه ی دنیا

مادر و کودک - آفريقای جنوبی



1386-11-22 نویسنده زارا مجیدپور




شهرزاد نیوز: علت مرگ 71 درصد افراد در سنين 15 تا 49 سال درکشور آفريقای جنوبی "ايدز"عنوان شده است؛ هر چند که علت مرگ افراد ِمبتلا به ايدز در هيچ سندی ضبط نمی گردد و دليل ديگری برای مرگ آن ها به ثبت می رسد. در اين کشور از هر پنج نفر، يک نفر مبتلا به اچ آی وی - ايدز می باشد. در "اَو ِلَوُن" که بزرگترين گورستان کشور است هفته ای 250 تا 275 مراسم تدفين انجام می گیرد.

گورستان اَولُون در" سووتو"، بزرگترين شهرک سياه پوست نشين آفريقای جنوبی قرار دارد. سووتو سال هاست که قسمتی از شهر ژوهانسبورگ محسوب می گردد. هر روزه به خصوص روزهای يکشنبه چنان ترافيک سنگينی در خيابان های منتهی به قبرستان حاکم می شود که به ناچار پليس راهنمايی دخالت کرده و با نگاه داشتن ديگر اتومبيلها، راه را برای کاروان های عازم به قبرستان باز می نمايد. به خاطر تعداد زياد مردگان به زودی گوری در گورستان ِ اولون يافت نخواهد شد!

مراسم خاک سپاری در نزد سياه پوستان از اهميت فوق العاده ای برخوردار است. در هر مراسم حدود پانصد نفر يا بيشتر شرکت می کنند . برای بازماندگان دو مساله حائز اهميت است : خريد تابوتی مرغوب برای فرد در گذشته و ذبح يک گاو برای تهيه ی غذایی مطبوع برای شرکت کنندگان درمراسم تدفین.

خريد هر راس گاو حدود 3 هزار دلار آمريکا برای خانواده هزينه بر می دارد. البته گرانی حيوان باعث نمی گردد که اعضای خانواده برای حفظ آبرويشان از خريد آن چشم پوشی نمايند، حتی اگر مجبور شوند به این خاطر زیر بار قرض بروند. مشکل زمانی آغاز می شود که افراد زيادی ازيک خانواده بر اثر بيماری ايدز درگذرند که اين امر کار را برای بازماندگان دشوار تر می کند.

مردم آفريقای جنوبی – سياه پوستان – بيشترين وقت خود را در مراسم خاک سپاری ها می گذرانند تا کوتاه کردن مويشان ويا خريد از فروشگاه ها. سياه پوستان به ارواح در گذشتگان خود احترام بسياری قائل اند، به خصوص ارواح چهار نسل قبل .

"سلينا"، زن خدمتکار 45 ساله اي ست که سال هاست درصدی از حقوقش را به شرکت کفن و دفن می پردازد تا بعد از مرگ، مراسم خاک سپاری قابل قبولی برايش برگزارشود. اوبا لبخندی بر لب از مرغوبيت تابوتی که خود انتخاب کرده و سالهاست پول آن را به اقساط می پردازد، حکايت می کند.

میزان مرگ و مير در بين افراد 25 تا 34 سال بيشتر از ديگر گروهای سنی است. در بين دو گروه جنسی زن و مرد، زنان بيشترين مبتلايان به اچ آی وی - ايدز را تشکيل می دهند و در بين نژادهای انسانی اين کشور سياه پوستان بالاترين آمارمبتلايان را به خود اختصاص داده اند. در مراحل بعدی رنگين پوستان، هندی تبارها و سفيد پوستان قرار دارند.

طبق آمار وزارت بهداشت 29 درصد زنان حامله و حدود 260 هزار کودک زير 15 سال مبتلا به اچ آی وی - ايدز هستند. در حال حاضر يک ميليون و دویست هزار کودک يتيم درکشور آفريقای جنوبی زندگی می کنند که پدر يا مادر خود را بر اثر بيماری ايدز از دست داده اند. به عبارت ديگر آفريقای جنوبی، بزرگترين يتيم خانه ی دنياست!

حدود 10 درصد از جمعيت کره ی زمين در جنوب قاره آفريقا ساکن اند اما همين درصد کوچک، دو سوم مبتلايان به اچ آی وی - ايدز جهان را تشکیل می دهد. دراين منطقه از قاره ی آفريقا مردان سياه پوست تمايل چندانی ندارند تا از کاندوم استفاده نمايند. به همین خاطر زنان تن فروشی که استفاده از کاندوم را به عنوان شرط تعیین می کنند، رقم کمتری را نسبت به همکاران خود که از کاندوم استفاده نمی کنند، دريافت می دارند.

دربين سالهای 1993 تا 2000 ويروس اچ آی وی- ايدز در اين کشوربه صورت سرسام آور رشد کرد. اما در آن سالها کشورآفريقای جنوبی چنان درگير مسائل سياسی خود بود که حضور ويرانگر آن را جدی نگرفت.

نمی توان از ايدز در اين سرزمين حرف زد اما از رئيس جمهور و وزير بهداشت آن سخنی به میان نیاورد! چند سال پيش رئيس جمهور تابو امِبکی ، "فقر" را دليل وجود ويروس اچ آی وی –ايدز عنوان نمود و وزير بهداری اين کشوردر کنفرانس جهانی ايدز توصيه نمود که از"ليمو، سير و لبو" برای درمان اين بيماری مهلک استفاده شود!

ژوهانسبورگ – آفريقای جنوبی

zaramajidpour@yahoo.co.uk


Sunday, February 3, 2008

Tuesday, January 22, 2008

باور عمومی در آفريقا،همجنس گرائی،بيماری صادراتی غربی

ديده بان حقوق بشر- نامبيا2001


1386-11-02 نویسنده زارا مجيدپور – شهرزاد نیوز




شهرزاد نیوز: همجنس گرائی – پست کردن حرمت و شان انسان است .اين غير طبيعي ست. رفتار "همجنسگرایان بسيار بدتر از سگها و خوکهاست. اين کلمات اگر چه باور آقای "موگابه" رئيس جمهور زيمباوه است اما می توان آن را تفکر اغلب سياه پوستان ِ آفريقا نسبت به همجنسگریان همرنگ خود دانست. البته در برخی از قبايل "شوونا" – قبيله رابرت موگابه – باور ديگری نيز وجود دارد که اگر مردی با مرد جوانی بياميزد به مال و ثروت دست خواهد يافت!


در آفريقا، کم نيستند کسانی که چون موگابه می انديشند و شان، حرمت و حق ِ انسانی برای همجنسگراان قائل نمی باشند. البته اين گونه تفکرات تنها به کلمات خلاصه نمی شود و گاه پيامدهای بسيار وخيمی را نيزبه همراه دارد. مثلا در شمال کشور نيجريه، جزای اين گونه روابط "سنگسار" است و در جنوب همان کشور حبس به مدت سه سال را برای فرد به همراه خواهد داشت. در کشورغنا، همجنس گرائی "غير آفريقائی" محسوب می گردد و به آن به عنوان بيماری وارداتی غربی نگريسته می شود!


در قاره ی آفريقا، کشورآفريقای جنوبی اولين و در جهان پنجمين کشور جهانست که قانون ازدواج همجنسگرایان در آن به تصويب رسيد. در سال 2005 قانونگذاران اين کشور بر پايه ی عدم وجود تبعيض براساس مسائل جنسی افراد، حق ازدواج همجنسگریان را به تصويب رساندند. البته وجود اين قانون سبب نگشت که خشونت در جامعه سياه پوست عليه همجنسگریان همرنگ خود کمرنگ گردد.

به خاطر عدم پذيرش همجنس گرائی در جامعه سياه پوست معمولا افراد همجنسگرا از طرف خانواده و جامعه خود طرد می شوند. البته زنان همجنسگرای سياه پوست تنها طرد نمی شوند بلکه خطر"مرگ" آنان را تهديد می نمايد. هر از چندی درنشريات اين کشور خبر قتل زن سياه پوست همجنس گرائی منتشر می شود که توسط فرد يا افرادی از جامعه اش به قتل رسيده است .

گاه حس تنفر برخی سياه پوستان از همجنسگرایان همرنگشان چنان اوج می گيرد که به خود اجازه می دهند "حق حيات" را از فرد همجنسگرا سلب نمايند. بالا بودن شدت جنايت در دو مورد زير، حتی سکوت تلخ و گزنده نشريات کشور را با صدای بلند درهم شکست و به عنوان "خبر" در روزنامه ها به چاپ رسيد.

چند مرد جوان "سی مآنکِله "زن جوان همجنسگرای سياهپوست را مورد ضرب و شتم قرار داده سپس به او و دخترک دو ساله اش تجاوزنمودند .بعد از تعدی، مادر و کودکش به قتل رسيدند. طبق گفته پليس، دختر بچه ی دو ساله علاوه بر تجاوز، پايش نيز توسط مردان شکسته شده بود .

اجساد "سالومه "ی 23 ساله و دوست سی ساله اش "سی زاکله" در حالی يافت شد که آثار شکنجه های وحشيانه ای بر پيکر سی زاکله ديده می شد. قبل از شکجه دست و پايش را به گونه ای بسته بودند که او نمی توانست حتی کوچکترين حرکتی نمايد. بعد از شکنجه با شليک 6 گلوله حق حيات از او سلب شد.

zaramajidpour@yahoo.co.uk



Thursday, January 10, 2008

سوزاندن کودکان در کلیسا

فاکس نيوز- سوزاندن کليسای در نايروبی کنيا



1386-10-20 نویسنده زارا مجيدپور – شهرزاد نیوز





شهرزاد نیوز: در صبح روزی که تاريخ هرگز آن را فراموش نخواهد کرد حدود چهارصد نفر زن ، مرد و کودک که در شهر الدورت کشور کنيا به کليسای پناه برده بودند توسط دويست مرد مهاجم از قبيله کآلِنجين مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.مهاجمان بعد از ضرب و شتم قربانيان خود، درهای کليسا را به روی آنان بستند و کليسا را به آتش کشيدند. سی نفر از جمله تعدادی کودک زنده زنده در آتش سوختند .

يکی از نجات يافتگان آتش سوزی می گفت :نمی دانم چرا مردان کآلِنجينی با ما چنين کردند .ما با همديگر دوست بوديم .گاه آنها به خانه های ما می آمدند و ما در کمال دوستی با يکديگر چای می نوشيديم .کنيا کشوريست که حدود هشتاد درصد مردمش رامسيحيان تشکيل می دهند.اما با آغاز خشونت حتی حرمت کليسا نيزدر هم شکسته شد و پناهندگان در آن زنده زنده سوزانده شدند و برگ ديگری بر کتاب سياه جنايات بشری افزوده شد.

اين روزها در کنيا، گويا کاری بهتر از شکار مردم قبيله کيکويو يافت نمی شود! مردم بيگناهی که تنها جرمشان هم قبيلگيشان با رئيس جمهور کشورشان است.

در جريان انتخابات رياست جمهوری بين آقايان کيباکی و "اودينگا "، کيباکی به عنوان برنده اين انتخابات معرفی شد واو دور دوم رياست جمهوری خود را آغاز نمود .اين در حاليست که رقيبش اودينگا ،او را به تقلب در انتخابات متهم نموده و خود را رئيس جمهور واقعی کشور می داند.با اعلام نتايج انتخاباتی ،طرفداران خشمگين اودينگا به خيابانها آمده و شيشه های مغازه ها و فروشگاهها را شکستند .آنان با پرتاب مواد آتش زا به داخل اتومبيلها و خانه ها آنها را به آتش کشيدند.پليس به روی آشوبگران آتش گشود و اين کارآغازی شد بر مهلکه ی خشونت قبيله ای ديگری درقاره آفريقا . قاره ای که هنوز نسل کشی بيرحمانه ی قبيله" توتسی" توسط قبيله هوتو را درکشور روآندا از ياد نبرده است.

اين روزها خانه های مردم بيگناه قبيله کيکويو در آتش می سوزد.مردان قبايل لُو و کآلنجين از کشته های کيکويوها پشته ها می سازند و به طور دسته جمعی به زنان و دختران و گاه پسر بچه های زير 5 سال آنان تجاوز می کنند.در غرب کنيا ،مرگ پنجه بر گلوی آوارگان گرسنه می فشارد و آنانی را که ناتوانترو ضعيفترند طعمه خود می سازد.تا حال چندين کودک در اين منطقه از کشوربه خاطرگرسنگی جان باختند.

منبع روزنامه آفریقائی "استار"

zaramajidpour@yahoo.co.uk

Monday, January 7, 2008

تاثیر بحران کنیا بر کشورهای همسایه

عکس از بی بی سی . خشونت در کشور کنيا




شرق آفریقا در تب خشونت می سوزد و این بارآتش ِ خشونت ِقبیله ای در کشوری زبانه می کشد که تا چندی پیش ثباتش در شرق آفریقا مثال زدنی بود. رئیس جمهور"کیباکی" برای حفظ قدرت و "رایلا اودینگا" رقیب او برای کسب آن، کنیا را به خاک و خون کشیده اند




اخبار روز: www.akhbar-rooz.com

دوشنبه ۱۷ دی ۱٣٨۶ - ۷ ژانويه ۲۰۰٨


این روزها زاغه های به آتش کشیده شده نایروبی، پایتخت کنیا و مناطق غربی این کشوراز جنایتهای انسانی ی حکایت می کند که نمونه اش را همین چند سال پیش درنسل کشی کشور روآندا شاهد بودیم. کشوری که در آن قبیله "هوتو"ی اکثریت، تفکر پلید پاکسازی قومی راعلیه قبیله "توتسی" اقلیت در دستور کار خود قرار داد. نتیجه این جنایت کشته شدن یک میلیون انسان بیگناه و آوارگی صدها هزار نفر بود. و حالا بعد از گذشت چند سال بار دیگر جنایتی دیگری در کشور همسایه تکرار می شود

شرق آفریقا در تب خشونت می سوزد و این بارآتش ِ خشونت ِقبیله ای در کشوری زبانه می کشد که تا چندی پیش ثباتش در شرق آفریقا مثال زدنی بود. رئیس جمهور"کیباکی" برای حفظ قدرت و "رایلا اودینگا" رقیب او برای کسب آن، کنیا را به خاک و خون کشیده اند
.
وضعیت انسانی این کشور هر روز وخیمتر می گردد. آمار کشته ها بالا می رود و بر شمار آوارگان افزوده میشود. به خاطر بالا گرفتن خشونتها در این کشور حدود صد وهشتاد هزار نفرکنیایی آواره شده اند

کشور اوگاندا، خود را برای ورود و اسکان مردم کنیا آماده می کند. در حال حاضر حدود دو هزار نفر وارد خاک این کشور شدند که هزار و چهارصد نفر بعد از نامنویسی در دو منطقه مآلابآ و بوسیآ اسکان یافتند. طبق گفته سخنگوی پلیس کشور اوگاندا، سربازان این کشور در حالت آماده باش می باشند بخصوص در مرز این کشور با کنیا تا از جان و مال اوگاندائیها محافظت نمایند

خروج توریستها در جریان ناآرامیها در شهرهای نایروبی و مومباسا ضربه ی اقتصادی شدیدی بر اقتصاد کنیا وارد نمود. این صنعت یکی از مهمترین منابع درآمدزای کشورکنیا محسوب می گردد

در گذشته سه جریان باعث شد که صنعت توریسم این کشور دچار افول گردد. در سال ۱۹۹۷ نتیجه ی نزاع مردم بر سَر تصاحب زمین در شهر توریستی مومباسا، ترک فوری توریستها از این شهر را به همراه داشت. کارگذاری دو بمب در سالهای ۱۹۹٨ و ۲۰۰۲توسط القاعده سبب گشت که ضربه ی سنگینتری بر پیکره این صنعت فرود آید
.
از سال ۲۰۰۲ دولت کنیا کوشید که جان تازه ای به کالبد نیمه جان این صنعت بدمد و البته در این کار هم بسیار موفق عمل نمود.
در سال ۲۰۰۵ درآمد ارزی کشور کنیا از صنعت توریسم حدود پانصد و پنجاه و دو میلیون دلار بود. یک سال بعد این صنعت رشد پنجاه و یک درصدی از خود نشان داد و دولت کنیا در سال ۲۰۰۶ توانست حدود هشتصد میلیون دلار ارز وارد کشور نماید


اگر چه خشونت در این کشور تنها چند روزیست که آغاز شده اما تاثیر منفی و عمیقی بر صنعت توریسم و به طبع آن بر اقتصاد کشور گذاشته است. اگر تصور کنیم که فردا، خشونت در این کشور خاتمه یابد حدود ۶ ماه طول خواهد کشید که این صنعت به جایگاه اولیه خود تا پیش از بروز خشونت بازگردد

البته وجود ناآرامیها در کنیا تنها اقتصاد این کشوررا تحت تاثیر قرار نمی دهد بلکه کشورهای همسایه کنیا نیز از آسیب مصون نمی باشند. همسایگان کنیا را کشورهای اوگاندا، برونئی، روآندا، سومالی، شرق کنگو و جنوب سودان تشکیل می دهند. این کشورها از طریق بندر مومباسای کنیا کالاهای خود را وارد یا صادر می نمایند. طبق گفته ی بانک جهانی بیست و پنج درصد تولید ناخالص داخلی روآندا و اوگاندا و یک سوم تولید ناخالص داخلی برونئی به خاطر وجود بندر مومباسای کنیاست. طبیعتا آرامش و فعالیت در این بندر برای اقتصاد همسایگان کنیا حیاتیست

کشورهای برونئی، روآندا و اوگاندا علاوه بر واردات و صادرات کالاهای خود وابستگی سوختی نیز به این بندر دارند. وجود ناآرامی در کشور کنیا وعدم فعالیت در بندر مومباسا کشورهای همسایه را به مشکل دچار می سازد و با ادامه خشونت بر مشکلات کشورهای همسایه نیز بیشتر افزوده خواهد شد


ژوهانسبورگ – آفریقای جنوبی
zaramajidpour@yahoo.co.uk

Monday, December 17, 2007

چه گوارای آفريقا

عکس از سايت تآمس سانکارا



1386-09-26 نویسنده زارا مجيدپور – شهرزاد نیوز



شهرزاد نیوز: به رياست جمهوری رسيدنش چيزی از منش والای او نکاست ،قدرت نتوانست با تمام زرق و برقهايش او را بفريبد .او فساد ناپذير بود.از زمانی که بر مسند رياست جمهوری کشورش تکيه زد تا چهار سال بعد که توسط همقطارش کشته شد چيزی بر دارايی اش افزوده نشد. چهارصد و پنجاه دلار حقوق ماهيانه اش بعنوان رئيس جمهور، يک دستگاه اتومبيل، سه دستگاه موتور سيکلت، سه گيتار، يک دستگاه يخچال و يک فريزر از کار افتاده تمام دارایی اش را تشکيل می داد. براستی او، فقيرترين رئيس جمهور دنيا بود.

تآمِس سانکارا در سال 1942 در يک خانواده کاتوليک در کشور" دلتای عليا " بدنيا آمد. در نوزده سالگی تآمِس جوان بر خلاف نظرخانواده که او را به سمت کليسا و کشيشی سوق می دادند به خدمت نظام رفت و به جای لباس کشيشی رخت رزم پوشيد.

يک سال از دوران سربازيش سپری شده بود که به ماداگاسکار فرستاده شد. در آنجا قيامهای مردم آن ديار را شاهد بود. در سال 1972 به کشورش ولتای عليا بازگشت و دو سال بعد در جنگی مرزی بين ولتای عليا و کشور مالی شرکت نمود. شرکت در اين کارزار او را در سرزمينش از سربازی گمنام به مردی محبوب مبدل ساخت . تآمِس، گيتار را خوش می نواخت و به موتور سيکلت نيز علاقه خاصی داشت.

در سال 1976 به سمت فرماندهی مرکز آموزش کوماندوها منصوب شد. در سال 1982 تآمس سانکارا بخاطر مخالفت با عملکرد ضد کارگری حکومت کشورش با گفتن اين جمله "ننگ بر آنان که دهان مردم را می بندند" از سمت دولتی اش استعفا داد. جمله او بعدها ورد زبان ميليونها مردم سرزمينش شد.

تآمس سانکارا، به گروه افسران کمونيست پيوست؛ افسرانی که عليه حکومت وقت دست به کودتا زدند. در سال 1982 يکی از اعضای اين گروه به نام ژان باتيست ائودرائودر به مقام رياست جمهوری رسيد. چندی از حکومت ژان باتيست می گذشت که او تآمس سانکارا را بعنوان نخست وزيرحکومتش انتخاب نمود.

ورود ژان کريستوف ميتران فرزند ميتران نخست وزير سابق فرانسه و مشاور او در زمينه آفريقا، پايان دوره نخست وزيری سانکارا بود. خلع قدرت سانکارا به درخواست ژان کريستوف ميتران صورت گرفت اما اين کار او را راضی نکرد . او از رئيس جمهورژان باتيست خواست که سانکارا را در بازداشت خانگی قرار دهد.

بازداشت خانگی سانکارا، او را از تلاش و تکاپو بازنداشت.در سال 1983 او عزمش را جزم کرد و به همراه عده ای عليه حکومت ژان باتيست کودتا کرد. کودتايش موفق شد و او بعنوان رئيس جمهور انتخاب شد.

سروان تآمس سانکارا زمانی که به رياست جمهوری کشورش رسيد تنها سی و چهار بهار از زندگيش می گذشت . تنها کشور خارجی حامی آن کودتا کشور ليبی بود، البته حمايت آن کشور هم بدون دليل نبود. ليبی خود رادر آستانه جنگ با فرانسه می ديد و روی کار آمدن تآمس سانکارا که ازمخالفان دولت فرانسه بود برای کشور ليبی امتيازی محسوب می شد که نمی توانست آن را ناديده بگيرد.

سياست تآمس سانکارا بر اصول زير تکيه می کرد: مبارزه با فساد، پيش گيری ازبروز قحطی، و بهداشت و آموزش.

در سال 1984 يکسال بعد از به حکومت رسيدنش نام کشورش را از ولتای عليا به "بورکينافاسو "تغيير داد.نامی که حتی بعد از مرگش همچنان باقی ماند. "بورکينافاسو "به زبان بومی اين کشور يعنی "سرزمين ِ مردم ِ پاک سيرت ".

سانکارا ، زنان را در پستهای کليدی دولتش قرار داد. آن روزها، شرکت زنان در امور دولتی به خصوص مقامات بالا عملی بود که با بافت جوامع مردسالار آفريقايی به خصوص غرب آفريقا هيچ همخوانی نداشت. سانکارا، چنان به همت و عملکرد زنان اعتماد و باور داشت که حتی گارد محافظ شخصی خود را از بين زنان انتخاب نمود. زنان گارد شخصی او همگی موتورسواران قابلی بودند. تآمس سانکارانقلابی مارکسيستی بود با باورهای بزرگ و والا .

در کشوری که ختنه زنان عادی جلوه می کرد او با خط قرمز کشيدن بر اين جنايات آن را ممنوع ساخت و زنان سرزمينش را از اين سنت ابلهانه نجات داد. چند همسری را که برای مردان آفريقايی ريشه در قبايل و باورهايشان داشت ممنوع اعلام نمود و روش های جلوگيری از بارداری را مورد تشويق بسيار قرار داد. حکومت او به عنوان اولين دولت آفريقايی حضور بيماری ايدز راپذيرفت و تلاش نمود که با اين بيماری مهلک مبارزه کند.

سانکارا با هر گونه تجمل، فساد و برتری جويی مبارزه می کرد. به محض به دست گرفتن قدرت تمام اتومبيلهای مرسدس بنز دولت را فروخت و به جايش اتومبيل رنو که ارزانترين اتومبيل کشورش بود را جايگزين نمود. تمام وزاری او همگی از ارزانترين اتومبيل استفاده می کردند. سانکارا به آن چه که می گفت اعتقادی راسخ داشت. هرگز اجازه نداد تصويرش را بر ديوارها بياويزند. وقتی از او علت را جويا شدند او چنين گفت: - در اين کشور- هفت ميليون تآمس سانکارا وجود دارد. در باور سانکارا هيچ تفاوتی بين او و ديگران وجود نداشت و اين را در عمل نيز بارها ثابت نمود. همان اعتقاد، رمز محبوبيت او بود.

در دوران کوتاه چهار ساله رياست جمهوريش ماليات روستائيان را حذف نمود، دستورداد تا تمام کودکان کشورش واکسينه شوند. به همت او ده ميليون درخت در بورکينافاسو کاشته شد تا درختان مانع پيش روی صحرا گردند. در کشوری که تمام تحصيلکرده هايش به 2 درصد می رسيد دستور سواد آموزی داد.

در 15 اکتبر 1987 تآمس سانکارا اين چه گوارای آفريقا به همراه تنی از يارانش توسط يکی از همرزمانش در کودتای کشته شد. بعد از کشته شدنش او را در قبری گمنام قرار دادند اما اين قبر توسط مردم کشف و به زودی به مقبره ای قابل احترام مبدل شد.

zaramajidpour@yahoo.co.uk

منبع : وب سایت توماس سانکارا